Εθνική Φάλαγγα

  29 Μαΐου 1453.  Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μια ζωντανή μνήμη και πληγή του Ελληνισμού. Η πτώση της Βασιλεύουσας σήμανε το τέλος μιας αυτοκρατορίας, όχι όμως και το τέλος του Έθνους που συνέχισε να πολεμάει, να αντιστέκεται και να δημιουργεί μέσα στους αιώνες. Σήμερα, η Τουρκία εξακολουθεί να επιδεικνύει ένα σοβινιστικό και αναθεωρητικό πρόσωπο απέναντι στην Ελλάδα, εγείροντας ανιστόρητες διεκδικήσεις, αμφισβητώντας διεθνείς συνθήκες που η ίδια έχει υπογράψει και φθάνοντας μέχρι την απειλή χρήσης στρατιώτικής βίας. Απέναντι σε έναν τέτοιο γείτονα απαιτείται αποφασιστικότητα, εθνική αυτοπεποίθηση και αταλάντευτη προσήλωση, όχι μόνο στην υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων αλλά κυρίως στις διεκδικήσεις μας απέναντι στην Τουρκία.  Η γλώσσα της υποχωρητικότητας, της δουλοπρέπειας σε συνδιάσμο με την εξωτερική πολιτικής με ζεϊμπέκικα και κουμπαριές, που επί δεκαετίες επέλεξε το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης απέναντι...

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Ανήμερα της μαύρης επετείου της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, δεν μπορούμε παρά να  θυμηθούμε ξανά την ύπαρξη ενός μουσείου ντροπής, όχι μόνο για την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και για όλη την ανθρωπότητα. Δεν είναι δυνατόν να ανέχεται ο ελληνικός λαός, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, δίπλα στο τουρκικό προξενείο, ένα μουσείο-προσκύνημα προς τιμήν του Μουσταφά Κεμάλ, του μεγαλύτερου σφαγέα του Ελληνισμού στον 20ό αιώνα. Το σπίτι που υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ (στην οδό Αποστόλου Παύλου) δεν είναι απλώς ένα ιστορικό κτίριο. Είναι ένα πρόστυχο σύμβολο προσβολής της ιστορικής μνήμης μας και της μνήμης εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και Ασσυρίων.  Ιστορικό της παραχώρησης. Το 1935, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης παραχώρησε το σπίτι στο τουρκικό κράτος. Το 1937 παραδόθηκαν τα κλειδιά στο τουρκικό προξενείο, ενώ το 1953 μετατράπηκε σε μουσείο. Σε δι...

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Θέμα: Ο Αλβανός Έντι Ράμα ξαναχτυπά με φαντασιώσεις. Όταν ένας πρωθυπουργός προσπαθεί να ξαναγράψει την Ιστορία, δεν το κάνει από δύναμη. Το κάνει από φόβο. Φόβο για όσα δεν μπορεί να σβήσει, όσα δεν μπορεί να ελέγξει, όσα του θυμίζουν την πραγματική καταγωγή του. Ο κ. Ράμα μίλησε, χλεύασε, υπαινίχθηκε και χαρακτήρισε νομίζοντας ότι η ειρωνεία αντικαθιστά τα γεγονότα κατατάσσοντας τα,  σε  πολιτική. Όσο ο κ. Ράμα επιλέγει να προκαλεί, να παραποιεί και να μιλά αφ’ υψηλού, τόσο “αποκαλύπτεται” με τις φαντασιώσεις του. Οπότε θα πρέπει να μάθει ο κ. Ράμα ότι η ιστορία των Ελλήνων παραμένει ανεπηρέαστη από τις φαντασιώσεις του  και τις αλαζονικές δηλώσεις του. Τίποτα όμως από αυτά δεν είναι τυχαίο. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα της πολιτικής ανοχής της Νέας Δημοκρατίας. Όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιτρέπει στον Έντι Ράμα να κάνει προεκλογικό σόου μέσα στην Ελλάδα, να μιλά επί ελληνικού εδάφους και να αμφισβητεί τη Βόρειο Ήπειρο χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση...

  29 Μαΐου 1453 – Ημέρα Μνήμης και Ανάτασης Η Άλωση της Πόλης Σαν σήμερα, έπεσε η Κωνσταντινούπολη. Μα δεν έπεσε μόνον ένας τόπος. Έπεσε το κέντρο της πίστης, της γνώσης, του ελληνικού πολιτισμού. Έπεσε με τιμή. Με αίμα και προσευχή. Όμως δεν παραδόθηκε ποτέ. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο τελευταίος αυτοκράτορας, έμεινε όρθιος. Αρνήθηκε να παραδώσει την Πόλη. Και όταν ο Μωάμεθ του ζήτησε να την παραδώσει, εκείνος απάντησε: ως Έλληνας «Το δε την πόλιν σοι δούναι, οὔτ᾽ ἐμόν ἐστιν, οὔτ᾽ ἄλλου τῶν κατοικοῦντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανούμεν και οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν.» (« Το να σου παραδώσουμε την Πόλη δεν είναι δικό μου δικαίωμα, ούτε κανενός άλλου από αυτούς που κατοικούν εδώ· με κοινή απόφαση όλοι θα πεθάνουμε, και δεν θα λυπηθούμε για τη ζωή μας. ») Και έτσι έγινε. Ο αυτοκράτορας έπεσε μαχόμενος. Όχι σαν βασιλιάς σε θρόνο, αλλά σαν στρατιώτης  στην πρώτη γραμμή. Η Άλωση βάφτηκε με αίμα στην Αγιά Σοφιά. Εκεί που τελούνταν η Θεία Λειτουργία...

19 Μαΐου – Μνήμη και Φλόγα: Η κραυγή ττων Ελλήνων του Πόντου δεν σίγησε ποτέ. Η 19η Μαΐου δεν είναι μια ακόμη ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μία ματωμένη επέτειος, ένα πένθος χαραγμένο στη μνήμη του Ελληνισμού, μια κραυγή που ακόμη αντηχεί από τις ακτές του Εύξεινου Πόντου. Είναι η ημέρα που θυμόμαστε — και δεν συγχωρούμε — τη γενοκτονία των Ποντίων. Πάνω από 353.000 ψυχές χάθηκαν με φρικτό τρόπο. Σφαγές, εκτοπισμοί, βασανιστήρια, βιασμοί, πορείες θανάτου. Δεν ήταν «παράπλευρες απώλειες πολέμου . Ήταν οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης. Ήταν γενοκτονία. Ο πόνος αυτός δεν ξεθωριάζει. Μεταλαμπαδεύεται. Δεν έχει ημερομηνία λήξης, γιατί οι ρίζες μας δεν πεθαίνουν. Οι φλόγες από τα πυρπολημένα χωριά μας δεν έσβησαν ποτέ — καίνε ακόμη μέσα μας. Όσοι έμειναν όρθιοι, έφεραν την ψυχή του Πόντου στην Ελλάδα. Έχτισαν από την αρχή, με αξιοπρέπεια και καρδιά. Δεν ζητούν εκδίκηση — ζητούν δικαίωση. Όχι στο μουσείο του δημίου Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη Και την ώρα που τιμούμε τους νεκρούς μας, η ντροπή βεβ...

  1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 – ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ Σήμερα, σκύβουμε με σεβασμό και περηφάνια μπροστά στην αιώνια φλόγα της ελευθερίας που άναψε η ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955. Η μέρα αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορική αναφορά – είναι φλόγα άσβεστη, πυξίδα αγώνα, φωνή ψυχής που βροντοφωνάζει: Ένωση ή Θάνατος! Οι ήρωες εκείνης της εποχής δεν υπολόγισαν τον φόβο, δεν λύγισαν μπροστά στον ζυγό. Με θυσία, ιδανικά και πίστη, ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην αποικιοκρατία και έγιναν οι φλόγες που φώτισαν τον δρόμο της εθνικής αξιοπρέπειας και της λευτεριάς. Δεν ξεχνάμε τον Αρχήγο Γεώργιο Γρίβα Διγενή, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον Μάρκο Δράκο, τον Κυριάκο Μάτση και τόσους άλλους λεβέντες της πατρίδας. Τους χρωστάμε την ψυχή μας. Κάθε πέτρα αυτής της γης έχει ποτιστεί με το αίμα και τον όρκο τους: Η Κύπρος ελληνική! Η 1η Απριλίου δεν είναι απλώς μια σελίδα στην ιστορία. Είναι κραυγή αντίστασης. Είναι παρακαταθήκη ευθύνης. Είναι κάλεσμα στους νέους να θυμούνται, να σέβονται, να συνεχίζουν...

  Έφυγε χθές βράδυ (21.7.2024) μία από τις μεγαλύτερες μαρτυρικές μορφές του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού ό Ηρακλής Συρμος. Ένας εκ των πέντε ηγετών στη δίκη της Ομόνοιας το 1994.   Η κηδεία του θα γίνει σήμερα το απόγευμα στην Δερβιτσάνη της Βορείου Ηπείρου. Η φωτογραφία είναι από την  Δίκη των Πέντε  : Στην πρώτη σειρά από αριστερά διακρίνονται οι Βαγγέλης Παπαχρήστου, Θεόδωρος Βεζιάνης και Παναγιώτης Μάρτος, ενώ στη δεύτερη-επίσης από αριστερά-οι Κώστας Κυριακού και Ηρακλής Σύρμος. Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας προς τους οικείους του.  Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

  Είναι στιγμές που ακόμα και μέσα από την κατάντια του διεθνιστικού αθλητισμού η ψυχή των αθλητών μαρτυρούν την λαχτάρα που κρύβεται στα εσώψυχα τους. Συγχαρητήρια στις γυναικείες ομάδες πόλο και καλαθοσφαίρισης, Ελλάδος και Κύπρου αντίστοιχα. Δείτε τα δύο συγκινητικά βίντεο : Δύο χώρες, μία Πατρίδα ένα Έθνος. Ζούμε ενωμένες να σας δούμε. Αφιερώνουμε στις Ελληνίδες μας το ποίημα “Στην Ελληνική Σημαία ".