Εθνική Φάλαγγα

  29 Μαΐου 1453.  Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μια ζωντανή μνήμη και πληγή του Ελληνισμού. Η πτώση της Βασιλεύουσας σήμανε το τέλος μιας αυτοκρατορίας, όχι όμως και το τέλος του Έθνους που συνέχισε να πολεμάει, να αντιστέκεται και να δημιουργεί μέσα στους αιώνες. Σήμερα, η Τουρκία εξακολουθεί να επιδεικνύει ένα σοβινιστικό και αναθεωρητικό πρόσωπο απέναντι στην Ελλάδα, εγείροντας ανιστόρητες διεκδικήσεις, αμφισβητώντας διεθνείς συνθήκες που η ίδια έχει υπογράψει και φθάνοντας μέχρι την απειλή χρήσης στρατιώτικής βίας. Απέναντι σε έναν τέτοιο γείτονα απαιτείται αποφασιστικότητα, εθνική αυτοπεποίθηση και αταλάντευτη προσήλωση, όχι μόνο στην υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων αλλά κυρίως στις διεκδικήσεις μας απέναντι στην Τουρκία.  Η γλώσσα της υποχωρητικότητας, της δουλοπρέπειας σε συνδιάσμο με την εξωτερική πολιτικής με ζεϊμπέκικα και κουμπαριές, που επί δεκαετίες επέλεξε το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης απέναντι...

  Ο Δημήτριος Σ. Βεζανής (1904-1968): Ο Ακλόνητος Θεωρητικός του Ελληνικού Εθνικοκοινωνισμού. Ο Δημήτριος Σ. Βεζανής υπήρξε μία από τις κορυφαίες πνευματικές μορφές του Ελληνικού Εθνικισμού στον 20ό αιώνα. Καθηγητής Γενικής Πολιτειολογίας και Συνταγματικού Δίκαιου στην Πάντειο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πολιτικός επιστήμονας, νομικός και αφοσιωμένος αγωνιστής, συνδύασε βαθιά την εθνική συνείδηση με την κοινωνική δικαιοσύνη, δημιουργώντας ένα εθνοκοινωνικό όραμα που τοποθετούσε το Έθνος ως υπέρτατη αξία, ενώ ταυτόχρονα αγωνιζόταν για την υπέρβαση του καπιταλιστικού φιλελευθερισμού και του μπολσεβικικού διεθνισμού. Η Ζωή και η Δράση του. Γεννημένος στην Αθήνα το 1904 και εκλιπών στις 19 Μαρτίου 1968, ο Βεζανής σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Δίδαξε με πάθος, υπηρέτησε ως Νομάρχης Άρτας και ως διευθυντής του ΙΚΑ, ενώ πριν από τον πόλεμο ήταν ηγετικό στέλεχος του Εθνικιστικού Συνδέσμου και συνεργάτης της εφημερίδας «Ο Εθνικοσοσιαλι...

  Οι πατριωτικές συγκολλήσεις και η πολιτική της καρέκλας! Καθώς η χώρα εισέρχεται πλέον σε μία μακρά προεκλογική περίοδο, ο ελληνικός λαός θα γίνει ξανά θεατής του ίδιου γνώριμου έργου. Διάφοροι ετερόκλητοι κομματικοί σχηματισμοί, πρόσωπα χωρίς κοινή πολιτική διαδρομή και ομάδες με εντελώς διαφορετικές κοσμοθεωρίες, θα επιχειρήσουν να παρουσιαστούν ως η δήθεν «μεγάλη πατριωτική ενότητα». Θα δούμε ανθρώπους που μέχρι χθες αλληλοκατηγορούνταν, να φωτογραφίζονται αγκαλιασμένοι κάτω από σημαίες και μεγάλα λόγια περί Έθνους, Πατρίδας και Εθνικής Αναγέννησης. Όμως το ερώτημα παραμένει απλό: τι ακριβώς τους ενώνει; Τους ενώνει άραγε μία κοινή εθνική κοσμοθεωρία; Τους ενώνει μία κοινή πνευματική και ιδεολογική αντίληψη για το μέλλον της Ελλάδος; Ή μήπως τους ενώνει απλώς η αγωνία της εκλογικής επιβίωσης και η επιθυμία εισόδου στη Βουλή; Πώς γίνεται μέσα στο ίδιο πολιτικό μόρφωμα να συνυπάρχουν άνθρωποι που προβάλλουν την  Ορθοδοξία ως υπέρτατη πολιτική αξία με παγανιστές; Πώς γίνεται...

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ – 4Ε Ένας ακόμη Έλληνας εργάτης έπεσε στο βωμό του κέρδους. Την Τετάρτη 20 Μαΐου, στο εργοτάξιο της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στις Σκουριές Χαλκιδικής, ένας 63χρονος εργαζόμενος, οδηγός μηχανήματος βαρέως τύπου, άφησε την τελευταία του πνοή εν ώρα εργασίας. Πριν ακόμη στεγνώσει το αίμα από τους πρόσφατους τραυματισμούς εργατών στον ίδιο χώρο, έρχεται άλλη μία τραγωδία να αποδείξει ποια είναι η πραγματική φύση της δήθεν “ανάπτυξης” που διαφημίζουν κυβέρνηση, πολυεθνικές και οικονομικά συμφέροντα. Για αυτούς ο εργάτης είναι αριθμός. Είναι αναλώσιμο εξάρτημα μιας μηχανής παραγωγής κέρδους. Όταν φωνάζαμε ότι η λεηλασία της γης μας και η παράδοση του εθνικού πλούτου σε ξένα και ντόπια συμφέροντα θα φέρει μαζί της κοινωνική και ανθρώπινη καταστροφή, μας αποκαλούσαν «αντίχρυσους», «γραφικούς» και «εχθρούς της ανάπτυξης». Να λοιπόν η ανάπτυξή τους: Εξαντλημένοι εργάτες, εντατικοποίηση, εργολαβίες, ελλιπή μέτρα ασφαλείας και άνθρωποι που πε...

  Dominique Venner και η θυσία του για την Ευρώπη.  Σαν σήμερα, στις 21 Μαΐου 2013, ο Γάλλος ιστορικός, δοκιμιογράφος και διανοούμενος Dominique Venner έθεσε τέλος στη ζωή του μέσα στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων, επιλέγοντας έναν τόπο με βαθύ ιστορικό και συμβολικό βάρος για την Ευρώπη και τον γαλλικό πολιτισμό. Η πράξη του δεν υπήρξε μια προσωπική φυγή, αλλά μια συνειδητή πολιτική και υπαρξιακή διαμαρτυρία, με την οποία επιδίωξε – όπως ο ίδιος έγραφε – να «ξυπνήσει τις κοιμισμένες συνειδήσεις». Ο Ντομινίκ Βενιάρ γεννήθηκε το 1935 στο Παρίσι και από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στη μελέτη της ιστορίας, της ευρωπαϊκής ταυτότητας και των πολιτισμικών αγώνων των λαών της Ευρώπης. Πολέμησε στον πόλεμο της Αλγερίας και αργότερα στράφηκε κυρίως στη συγγραφή και την ιστορική έρευνα. Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής της ιστορικής επιθεώρησης «La Nouvelle Revue d’Histoire», ενώ τα έργα του αφορούσαν την ευρωπαϊκή παράδοση, την πολεμική αρετή, την ιστορική μνήμη και την πνευματική...

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Ανήμερα της μαύρης επετείου της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, δεν μπορούμε παρά να  θυμηθούμε ξανά την ύπαρξη ενός μουσείου ντροπής, όχι μόνο για την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και για όλη την ανθρωπότητα. Δεν είναι δυνατόν να ανέχεται ο ελληνικός λαός, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, δίπλα στο τουρκικό προξενείο, ένα μουσείο-προσκύνημα προς τιμήν του Μουσταφά Κεμάλ, του μεγαλύτερου σφαγέα του Ελληνισμού στον 20ό αιώνα. Το σπίτι που υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ (στην οδό Αποστόλου Παύλου) δεν είναι απλώς ένα ιστορικό κτίριο. Είναι ένα πρόστυχο σύμβολο προσβολής της ιστορικής μνήμης μας και της μνήμης εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και Ασσυρίων.  Ιστορικό της παραχώρησης. Το 1935, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης παραχώρησε το σπίτι στο τουρκικό κράτος. Το 1937 παραδόθηκαν τα κλειδιά στο τουρκικό προξενείο, ενώ το 1953 μετατράπηκε σε μουσείο. Σε δι...

  Η φοροκαταιγίδα των ελληνικών νοικοκυριών από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας! Δύο τετραετίες τώρα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παρουσιάζει κάθε προσωρινό βοήθημα ως «στήριξη της κοινωνίας». Pass, επιδόματα, έκτακτες ενισχύσεις, υποτιθέμενες αυξήσεις στους μισθούς, πανηγυρισμοί για τις τριετίες. Την ίδια στιγμή όμως, το ελληνικό νοικοκυριό βυθίζεται ολοένα περισσότερο στην ακρίβεια, στη φορολογία και στην ανασφάλεια. Η πραγματικότητα είναι απλή: το κράτος δίνει πολλά μπροστά στις κάμερες και παίρνει πολλαπλάσια πίσω μέσω φόρων, τεκμηρίων και αυξημένου κόστους ζωής. Μια οικογένεια με δύο παιδιά μπορεί να λαμβάνει επίδομα τέκνων επειδή βρίσκεται οριακά μέσα σε μια εισοδηματική κατηγορία. Αρκεί όμως μια μικρή αύξηση στον μισθό ή λίγες παραπάνω αποδοχές μέσα στον χρόνο για να ξεπεραστεί το όριο. Τότε ξεκινά η παγίδα: μειώνεται ή κόβεται το επίδομα τέκνων, χάνονται τα κοινωνικά τιμολόγια, περιορίζονται οι ενισχύσεις και τελικά  αυξάνεται η φορολογική επιβάρυνση. Έτσι, μια...

  Ανακοίνωση Σάββατο 16.5.2026 Η νέα τουρκική πρόκληση με το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» και το σοβαρό επεισόδιο στα Ίμια με τις απειλές κατά Ελλήνων ψαράδων αποδεικνύουν ότι η Άγκυρα συνεχίζει αμετακίνητα την στρατηγική των προκλήσεων και των τετελεσμένων απέναντι στην Πατρίδα μας. Η Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον σε δηλώσεις. Προχωρά σε θεσμοθέτηση των παράνομων διεκδικήσεών της, επιχειρώντας να δημιουργήσει ένα πολιτικό και νομικό πλαίσιο που αμφισβητεί ευθέως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, με περιστατικά όπως πρόσφατα στα Ίμια, επιχειρεί να επιβάλει κλίμα φόβου και «γκρίζων ζωνών» μέσα στις ελληνικές θάλασσες. Την ίδια ώρα, η ελληνική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εξακολουθεί να επενδύει στις αυταπάτες περί «ευρωπαϊκής προστασίας» και να απευθύνει εκκλήσεις προς τις Βρυξέλλες για την υπεράσπιση των δήθεν «ευρωπαϊκών συνόρων». Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική.  Στα Ίμια δεν υπάρχει καμία Ευρωπαϊκ...

  Η ασφάλεια έχει χαθεί και ο πολίτης έμεινε μόνος! Ανάμεσα στους προνομιούχους πολίτες αυτής της χώρας -βουλευτές και λοιποί της πλουτοκρατίας- υπάρχει  μια Ελλάδα που δεν εμφανίζεται στα τηλεοπτικά πάνελ και στις κυβερνητικές δηλώσεις. Είναι η Ελλάδα της καθημερινότητας. Η Ελλάδα του ανθρώπου που δουλεύει, πληρώνει φόρους και φοβάται ακόμη και μέσα στη γειτονιά του. Ο ηλικιωμένος που κοιτάζει δύο φορές πριν ανοίξει την πόρτα. Η μητέρα που αγωνιά μέχρι να επιστρέψει το παιδί της. Ο μικροεπαγγελματίας που κάθε πρωί δεν ξέρει τι θα βρει στο μαγαζί του. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζει ο Ελληνικός Λαός. Και η αλήθεια είναι απλή: ο πολίτης αισθάνεται εγκαταλελειμμένος. Όσο κι αν προσπαθούν να παρουσιάσουν εικόνα “κανονικότητας”, η ανασφάλεια μεγαλώνει. Οι γειτονιές αλλάζουν, γκέτα αλλοδαπών φυτρώνουν στις πόλεις μας, η εγκληματικότητα αυξάνεται και η εμπιστοσύνη προς το κράτος καταρρέει. Ο κόσμος το βλέπει καθημερινά και κυρίως το νιώθει. Το ερώτημα λοιπόν είναι ξεκάθαρο: πρόκ...

  Εγκλήματα χωρίς τιμωρία.  Η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών. Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών, έγκυος. Ο Επαμεινώνδας Τσακαλής, 36 ετών. Δεν ήταν αριθμοί, ήσαν άνθρωποι με ζωή. Στις 5 Μαΐου του 2010 πήγαν στην εργασία τους και κάηκαν ζωντανοί. Εκεί μέσα στην τράπεζα που εργάζονταν, στον χώρο εργασίας τους. Χρόνια μετά, η δικαιοσύνη παραμένει μισή.Σε μια χώρα γεμάτη κάμερες και “στοιχεία”, η απάντηση δεν δόθηκε ποτέ. Και εδώ αρχίζει η υποκρισία. Πού είναι οι "ανθρωπιστές"; Πού είναι όσοι φωνάζουν για εργατικά ατυχήματα και δολοφονίες; Όταν τρεις εργαζόμενοι δολοφονήθηκαν έτσι, γιατί σιωπούν; Γιατί δεν υπάρχει η ίδια οργή, η ίδια απαίτηση, η ίδια πίεση; Η σιωπή τους είναι επιλογή. Και δίπλα της, το κράτος που δείχνει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ισχυρό όταν θέλει να ελέγξει και να καταστείλλει, αδιάφορο όταν πρέπει να αποδώσει ευθύνες εκεί που δεν θέλει. Δεν είναι μόνο αυτό. Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια.Η δολοφονία του Γιώργος Καραϊβάζ.Οι νεκροί που δεν δικαιώνονται όπως πρέπει...

  Ο θρίαμβος της Φυλής. Το αρχαίο ελληνικό κάλλος της ψυχής και του σώματος ως οδηγός του σύγχρονου ΕθνικοΚοινωνισμού! Στην αρχαία ελληνική σκέψη, το κάλλος δεν υπήρξε ποτέ μια απλή, επιφανειακή έννοια. Δεν περιοριζόταν στην εξωτερική εμφάνιση, ούτε εξαντλούνταν στη μορφή του σώματος. Αντιθέτως, αποτελούσε μια βαθύτερη σύνθεση, μια ενότητα ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή, μια αρμονία που αντανακλούσε την ίδια την τάξη του κόσμου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αρετή δεν ήταν κάτι ξεχωριστό από το κάλλος αλλά ήταν η ουσία του. Και τελικά, ήταν η αρετή εκείνη που θριάμβευε, καθώς προσέδιδε στο κάλλος το αληθινό του νόημα. Ο αρχαίος Έλληνας δεν θαύμαζε απλώς το ωραίο σώμα. Θαύμαζε το σώμα που εξέφραζε πειθαρχία, μέτρο, ισορροπία. Το γυμνασμένο σώμα του αθλητή δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα φυσικής ικανότητας, αλλά καρπός αγώνα, αυτοκυριαρχίας και επιμονής. Το σώμα, λοιπόν, γινόταν φορέας μιας εσωτερικής τάξης του νου! Αντίστοιχα, η ψυχή όφειλε να είναι καλλιεργημένη, δυνατή, δίκαιη και σοφή. Η έ...

  Δυναμική παρουσία Νεολαίας στη σημερινή εκδήλωση για την Ελληνική Εργατική Πρωτομαγιά! Στη Θεσσαλονίκη, νέοι Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες έδωσαν σήμερα το παρών σε μια ζωντανή και μαχητική δράση στον δρόμο, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα: οι ΕθνικοΚοινωνικές Ιδέες θα βρίσκουν πάντα ανταπόκριση και ρίζωμα μέσα στην κοινωνία και ιδιαίτερα στη νεολαία. Μαζί μας Εθνοσύντροφοι από το εργατικό σωματείο 4Ε-Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδας, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι Εργάτες, Φοιτητές και Νέοι, ενωμένοι δίνουν τον αγώνα για μια πιο δίκαιη και εθνική κοινωνία.  Με οργανωμένη παρουσία, πραγματοποιήθηκε αρχικά ομιλία από τον εκπρόσωπο του εργατικού σωματείου και μετά από τον Αρχηγό του Κινήματός μας. Είχε προηγηθεί αφισοκόλληση σε κεντρικά σημεία της Σταυρούπολης, ενώ παράλληλα διανεμήθηκε έντυπο υλικό σε κατοίκους και περαστικούς. Δείτε το βίντεο στο  You tube Η επαφή με τον κόσμο ήταν άμεση και ουσιαστική, με πολλούς να σταματούν, να συζητούν και να εκφράζουν το ενδιαφέ...