Εγκλήματα χωρίς τιμωρία.

 

Εγκλήματα χωρίς τιμωρία. 

Η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών. Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών, έγκυος. Ο Επαμεινώνδας Τσακαλής, 36 ετών. Δεν ήταν αριθμοί, ήσαν άνθρωποι με ζωή. Στις 5 Μαΐου του 2010 πήγαν στην εργασία τους και κάηκαν ζωντανοί. Εκεί μέσα στην τράπεζα που εργάζονταν, στον χώρο εργασίας τους.

Χρόνια μετά, η δικαιοσύνη παραμένει μισή.Σε μια χώρα γεμάτη κάμερες και “στοιχεία”, η απάντηση δεν δόθηκε ποτέ. Και εδώ αρχίζει η υποκρισία. Πού είναι οι "ανθρωπιστές"; Πού είναι όσοι φωνάζουν για εργατικά ατυχήματα και δολοφονίες; Όταν τρεις εργαζόμενοι δολοφονήθηκαν έτσι, γιατί σιωπούν; Γιατί δεν υπάρχει η ίδια οργή, η ίδια απαίτηση, η ίδια πίεση;

Η σιωπή τους είναι επιλογή. Και δίπλα της, το κράτος που δείχνει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ισχυρό όταν θέλει να ελέγξει και να καταστείλλει, αδιάφορο όταν πρέπει να αποδώσει ευθύνες εκεί που δεν θέλει.

Δεν είναι μόνο αυτό.

Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια.Η δολοφονία του Γιώργος Καραϊβάζ.Οι νεκροί που δεν δικαιώνονται όπως πρέπει.Οι δολοφονίες του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη.

Όταν η δικαιοσύνη δεν είναι καθαρή για όλους,τότε θα πρέπει να γίνεται πρόβλημα για όλους.Σήμερα θα θέλαμε να λέμε ότι εμπιστευόμαστε την δικαιοσύνη αλλά τόσες δολοφονίες που πήγαν στα αζήτητα δεν μας το επιτρέπουν... Απαιτούμε δικαιοσύνη — χωρίς εξαιρέσεις.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ