Η ασφάλεια έχει χαθεί και ο πολίτης έμεινε μόνος!

 

Η ασφάλεια έχει χαθεί και ο πολίτης έμεινε μόνος!

Ανάμεσα στους προνομιούχους πολίτες αυτής της χώρας -βουλευτές και λοιποί της πλουτοκρατίας- υπάρχει  μια Ελλάδα που δεν εμφανίζεται στα τηλεοπτικά πάνελ και στις κυβερνητικές δηλώσεις. Είναι η Ελλάδα της καθημερινότητας. Η Ελλάδα του ανθρώπου που δουλεύει, πληρώνει φόρους και φοβάται ακόμη και μέσα στη γειτονιά του.

Ο ηλικιωμένος που κοιτάζει δύο φορές πριν ανοίξει την πόρτα. Η μητέρα που αγωνιά μέχρι να επιστρέψει το παιδί της. Ο μικροεπαγγελματίας που κάθε πρωί δεν ξέρει τι θα βρει στο μαγαζί του. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζει ο Ελληνικός Λαός.

Και η αλήθεια είναι απλή: ο πολίτης αισθάνεται εγκαταλελειμμένος.

Όσο κι αν προσπαθούν να παρουσιάσουν εικόνα “κανονικότητας”, η ανασφάλεια μεγαλώνει. Οι γειτονιές αλλάζουν, γκέτα αλλοδαπών φυτρώνουν στις πόλεις μας, η εγκληματικότητα αυξάνεται και η εμπιστοσύνη προς το κράτος καταρρέει. Ο κόσμος το βλέπει καθημερινά και κυρίως το νιώθει.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ξεκάθαρο: πρόκειται για ανικανότητα ή για συνειδητή αδιαφορία; Γιατί όταν ένα κράτος δεν μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες του, τότε είτε έχει αποτύχει είτε έχει επιλέξει να κοιτάζει αλλού.

Και το πιο επικίνδυνο είναι ότι επιχειρούν να μας συνηθίσουν στον φόβο. Να θεωρούμε φυσιολογικό να αποφεύγουμε δρόμους, να φοβόμαστε τη νύχτα, να ζούμε συνεχώς σε επιφυλακή. Αυτό όμως δεν είναι ελευθερία. Είναι κοινωνική παρακμή.

Μια κοινωνία που μαθαίνει να φοβάται, σταδιακά παύει να αντιδρά. Ο πολίτης απομονώνεται, χάνει την εμπιστοσύνη του και η κοινωνική συνοχή διαλύεται αργά και σιωπηλά.

Γι’ αυτό σήμερα χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική αντίληψη. Όχι άλλη διαχείριση εικόνας και επικοινωνιακά συνθήματα, αλλά πραγματική πολιτική βούληση για αποκατάσταση της τάξης και προστασία του πολίτη.

Ο Ιερός Λόχος πιστεύει ότι η ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα. Και αυτό σημαίνει συγκεκριμένες πολιτικές:

• μόνιμη αστυνόμευση στις γειτονιές και όχι μόνο βιτρίνα στα κέντρα των πόλεων

• αυστηρές ποινές για βίαιη και επαναλαμβανόμενη εγκληματικότητα

• επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης

• προστασία των μικρομεσαίων επαγγελματιών και των οικογενειών που μένουν απροστάτευτες

• επαναφορά της έννοιας της κοινωνικής ευθύνης και της δημόσιας τάξης

• νομική ενίσχυση του δικαιώματος νόμιμης άμυνας μέσα στην κατοικία, ώστε ο πολίτης να μην αντιμετωπίζεται ως κατηγορούμενος όταν προστατεύει τη ζωή και την οικογένειά του απέναντι σε βίαιη εισβολή.

Το σπίτι του πολίτη πρέπει να αποτελεί πραγματικό άσυλο ασφάλειας και όχι χώρο όπου ο νομοταγής άνθρωπος φοβάται περισσότερο από τον εισβολέα.

Η ασφάλεια δεν αποκαθίσταται με λόγια αλλά με παρουσία, αποφασιστικότητα και πολιτική βούληση. Ο πολίτης δεν ζητά θαύματα. Ζητά τα αυτονόητα: να μπορεί να κυκλοφορεί χωρίς φόβο, να προστατεύεται η περιουσία και η οικογένειά του, να υπάρχει κράτος που λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας.

Σήμερα αυτά δεν θεωρούνται δεδομένα.

Και όσο η εξουσία απομακρύνεται από την πραγματικότητα που ζει ο ελληνικός λαός, τόσο θα μεγαλώνει η ανάγκη για ανθρώπους που θα μιλούν καθαρά και θα στέκονται όρθιοι απέναντι στην παρακμή και την εγκατάλειψη.

Γιατί ο κόσμος βλέπει. Καταλαβαίνει. Και ξέρει πλέον ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να περιμένει άλλο.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 10.5.2026