Εθνική Φάλαγγα

  ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ. Δείτε το δημοσίευμα από την Τουρκία και τις εικόνες από σχολική εκδήλωση στο Φετιγιέ, με αφορμή την επέτειο της 29ης Οκτωβρίου, ημέρα ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Παιδιά εμφανίζονται με σημαίες διαφόρων κρατών, ενώ παιδιά που κρατούν την ελληνική σημαία  φορούν μάσκες διαβόλου! Την ώρα που στην Ελλάδα που η κυρία Ρεπούση ξανάγραψε την ιστορία της Μικρασιατικής Καταστροφής, εισάγοντας τον διαβόητο όρο «συνωστισμός» για την τραγωδία της Σμύρνης, οφείλουμε να αναρωτηθούμε τι ακριβώς συμβολίζει αυτή η σχολική παράσταση στην Τουρκία. Απευθύνουμε δημόσια ερωτήματα και ζητούμε απαντήσεις από κάθε αρμόδιο: - Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών προτίθεται να ζητήσει επίσημες εξηγήσεις από τις τουρκικές αρχές; - Το Υπουργείο Παιδείας θα εξετάσει το περιστατικό και θα τοποθετηθεί για τέτοιου είδους συμβολισμούς σε σχολικές εκδηλώσεις; - Η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα και το ελληνικό προξενείο στην περιοχή θα ζητήσουν...

  Το Ανέφικτο της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»: Το Βαρύ Οθωμανικό Παρελθόν, το Χάσμα της Πίστης και το Χρέος της Ιστορικής Μνήμης. Κάθε φορά που η διπλωματική αφέλεια επιχειρεί να ανασύρει από το προσκήνιο το απατηλό αφήγημα της «ελληνοτουρκικής φιλίας», η ίδια η Ιστορία ορθώνεται για να θυμίσει την αμείλικτη αλήθεια. Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν είναι μια απλή γεωπολιτική εξίσωση που λύνεται με αβροφροσύνες και υποχωρήσεις. Είναι μια διαρκής, δομική και υπαρξιακή αναμέτρηση, χαραγμένη με το αίμα αιώνων και σφυρηλατημένη μέσα από ένα αγεφύρωτο θρησκευτικό χάσμα. Η σημερινή ημερομηνία, η 30ή Οκτωβρίου, συμπυκνώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο αυτή τη διαχρονική αλήθεια, φέρνοντας στην επιφάνεια δύο κομβικά γεγονότα που, αν και διαφορετικά, φωτίζουν το χρέος μας απέναντι στο σήμερα.  Το Ιστορικό Φόντο της 30ής Οκτωβρίου.   1. Το Ουτοπικό Σύμφωνο του 1930 και το Σήμερα. Σαν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου 1930, ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπέγραφε στην Άγκυρα το Σύμφωνο Φι...

  Pizza Fan: Πρώτα οι εργαζόμενοι και μετά τα πειράματα κοινωνικής διαχείρισης. Γιατί η πρόταση να περάσει η διαχείριση στους εργαζομένους αφήνει αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα. Η υπόθεση της Pizza Fan έχει προκαλέσει εύλογη ανησυχία για την τύχη των εργαζομένων, οι οποίοι κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με την ανεργία και την οικονομική αβεβαιότητα. Άνθρωποι που εργάστηκαν επί χρόνια, στηρίζοντας τις οικογένειές τους με τον μισθό τους, δεν μπορεί να γίνουν τα θύματα μιας κρίσης για την οποία δεν ευθύνονται. Η πρόταση της «Συμμαχίας Ελλήνων» διά στόματος του βουλευτή κ. Γ. Μανούσου να περάσει η διαχείριση των επιχειρήσεων στους εργαζομένους, αντί να οδηγηθούν στην ανεργία, εμφανίζεται ως μια κοινωνικά ευαίσθητη λύση. Όμως, η πολιτική δεν κρίνεται από τις καλές προθέσεις, αλλά από την οικονομική της βιωσιμότητα και τις πραγματικές εγγυήσεις που προσφέρει. Και εδώ γεννιούνται σοβαρά ερωτήματα. Πρώτα οι αποζημιώσεις και τα εργασιακά δικαιώματα. Πριν συζητήσουμε οποιοδήποτε μοντέλο ε...

  ΡΑΜΙΡΟ ΛΕΝΤΕΣΜΑ ΡΑΜΟΣ 90 χρόνια από τη δολοφονία του θεωρητικού του εθνικοσυνδικαλισμού. Μπορεί η εργασία να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό εμπόρευμα;  Μπορεί ο άνθρωπος που παράγει τον πλούτο να παραμένει στο περιθώριο των αποφάσεων που καθορίζουν τη ζωή του;  Μπορεί ο εργαζόμενος να μοχθεί καθημερινά, να προσφέρει τις δυνάμεις του και στο τέλος του μήνα να αναρωτιέται αν ο μισθός του αρκεί για να ζήσει με αξιοπρέπεια;  Μπορεί η κοινωνία να μιλά για πρόοδο, όταν εκείνοι που τη στηρίζουν με τον καθημερινό τους μόχθο αισθάνονται ότι μένουν πίσω; Μπορεί η Πατρίδα για τον εργαζόμενο να ζητά μόνο την ζωή του στους εθνικούς αγώνες αλλά να αδιαφορεί για την καθημερινή του εκμετάλλευση από τους καπιταλιστές; Και τελικά, ποια θέση αξίζει στον άνθρωπο της εργασίας μέσα στην κοινωνία που ο ίδιος οικοδομεί; Τα ερωτήματα αυτά απασχόλησαν πολλές γενιές πριν από τη δική μας. Ένας από εκείνους που επιχείρησαν να δώσουν τη δική τους απάντηση ήταν ο Ισπανός φιλόσοφος και πολιτικός θεω...

Περπάτα στη ζωή σαν να στέκονται πίσω σου χιλιάδες Πρόγονοι. Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, Στην μακραίωνη πορεία του Έθνους μας, η Ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται μέσα από έναν αιώνιο, αρχετυπικό κύκλο. Στην ίδια γη, κάτω από τον ίδιο ουρανό, συνυπάρχουν πάντα δύο αντίρροπες δυνάμεις: ο Λεωνίδας και ο Εφιάλτης. Ο Λεωνίδας συμβολίζει την ακλόνητη πίστη, την αυτοθυσία και την απόφαση να φυλάττεις Θερμοπύλες, ακόμη και όταν οι συσχετισμοί φαντάζουν αδύνατοι. Ο Εφιάλτης, από την άλλη, είναι η προσωποποίηση της προδοσίας, του συμβιβασμού και της υποταγής στον ξένο παράγοντα για το προσωπικό όφελος. Το πιο οξύμωρο και διαχρονικό φαινόμενο, όμως, συμβαίνει την επόμενη ημέρα. Μόλις ο Λεωνίδας νικήσει –είτε στο πεδίο της μάχης είτε στις συνειδήσεις των ανθρώπων– οι σύγχρονοι Εφιάλτες σπεύδουν να αλλάξουν προσωπείο. Εκείνοι που λοιδορούσαν τον αγώνα, που συνθηκολογούσαν με τον εχθρό και που άνοιγαν τις κερκόπορτες, εμφανίζονται ξαφνικά ως «απόγονοι του Λεωνίδα», δηλώνοντας όψιμα «περήφανο...

  Γαλλία: Τα γκέτο, η βία και η αυτοκαταστροφική τάση της Ευρώπης! Οι εικόνες βίας από τους δρόμους της Γαλλίας δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους. Συγκρούσεις, λεηλασίες, καταστροφές και επιθέσεις εναντίον κράτους και πολιτών φανερώνουν ένα σοβαρό πρόβλημα που μεγαλώνει εδώ και χρόνια στην καρδιά της Ευρώπης. Το ερώτημα είναι απλό. Πώς φτάσαμε ως εδώ, τι ευθύνες έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση και αν τελικά αυτή η αναμενόμενη κατάσταση είναι υπέρ των γηγενών Ευρωπαίων.  Κατά αρχήν όμως πρέπει πρώτα από όλα να θέσουμε το θέμα στις σωστές του βάσεις και να ξεχωρίσουμε την κοινωνική διαμαρτυρία από την εγκληματική δράση. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, την ανεργία την αδικία, το οτιδήποτε. Τα αιτήματά τους οφείλει να τα ακούει κάθε κυβέρνηση. Κανένα, όμως, αίτημα δεν δικαιολογεί τις λεηλασίες, τους εμπρησμούς και τις επιθέσεις εναντίον ανθρώπων που δεν ευθύνονται για τα προβλήματα. Η βία δεν αποτελεί λύση και δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή από κανέναν. Ταυ...

  Ελάχιστος ύμνος στην Ηπειρώτισσα του 1940, στην Ελληνίδα που σήκωσε την Ελλάδα στους ώμους της! Στις ημέρες μας, περισσεύουν εκείνοι που μιλούν για τον εθνικό αγώνα, αλλά μοιάζουν να ξεχνούν την Ελληνίδα. Άλλοι την υποβιβάζουν σε έναν δευτερεύοντα ρόλο, άλλοι θεωρούν πως η θέση της βρίσκεται μακριά από τις μεγάλες μάχες της ιστορίας. Όμως, η ελληνική ιστορία, από την αρχαιότητα μέχρι τους νεότερους αγώνες του Έθνους, είναι γεμάτη από γυναίκες που στάθηκαν όρθιες στις πιο δύσκολες ώρες, που γέννησαν αγωνιστές, κράτησαν ζωντανές τις παραδόσεις και έγιναν οι ίδιες πρωταγωνίστριες της ελευθερίας. Αρκεί να κοιτάξουμε προς την Ήπειρο του 1940. Να αντικρίσουμε εκείνες τις γυναίκες που, με τα χέρια σκληραγωγημένα από τη δουλειά και την ψυχή ατσαλωμένη από τις δοκιμασίες της ζωής, ανέβηκαν στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου φορτωμένες πολεμοφόδια, τρόφιμα και εφόδια για τον ένδοξο Ελληνικό Στρατό. Εκεί θα βρούμε την απάντηση σε όσους αμφισβητούν τη θέση της γυναίκας στον εθνικό αγώνα. Θα τη ...