Απεβίωσε ο Σέρβος Στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς: Ο αιώνιος διοικητής του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας!

 

Απεβίωσε ο Σέρβος Στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς: Ο αιώνιος διοικητής του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας!

Ο πρώην διοικητής του Γενικού Επιτελείου του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας Στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στη Χάγη. Άφησε την τελευταία του πνοή μακριά από την πατρίδα του, την οικογένειά του και τον λαό στον οποίο αφιέρωσε ολόκληρη τη στρατιωτική του ζωή. Στη μνήμη του σερβικού λαού, ο Μλάντιτς θα παραμείνει για πάντα ως ο θρυλικός πολέμαρχος και το απόλυτο σύμβολο της άμυνας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.

Πώς τον έβλεπαν οι στρατιώτες και ο λαός του. 

Για τη συντριπτική πλειονότητα των Σέρβων, και ιδιαίτερα για όσους ζουν δυτικά του ποταμού Δρίνα, ο Ράτκο Μλάντιτς δεν ήταν απλώς ένας αξιωματικός. Ήταν ο ηγέτης που στα πιο σκοτεινά και πέτρινα χρόνια μπήκε μπροστά, ανέλαβε την ευθύνη και προστάτευσε έναν λαό που βρισκόταν αντιμέτωπος με τον πόλεμο και τον φόβο του ξεριζωμού από τις προγονικές του εστίες.Οι στρατιώτες του τον θυμούνται πάντα στην πρώτη γραμμή του μετώπου, πλάι-πλάι με τα παλικάρια του στα χαρακώματα. Είχε τη βαθιά πεποίθηση ότι η πατρίδα δεν προστατεύεται με μεγάλα λόγια στα πολιτικά σαλόνια, αλλά με προσωπική θυσία, αίσθημα ευθύνης και απόλυτη πίστη στον στρατιωτικό όρκο. Το όνομά του έχει πλέον ταυτισει με την ίδια την ύπαρξη και τη σωτηρία της Σερβικής Δημοκρατίας.

Το Μέτωπο της Σρεμπρένιτσα και το Χρονοδιάγραμμα των Μαχών.

Στην ιστορική διαδρομή του Μλάντιτς, οι επιχειρήσεις στην περιοχή της Σρεμπρένιτσα αποτέλεσαν το πιο κρίσιμο και αμφιλεγόμενο σημείο του Πολέμου της Βοσνίας.

(1992–1993): Η Σρεμπρένιτσα, ένας στρατηγικός θύλακας στην ανατολική Βοσνία, βρισκόταν υπό τον έλεγχο των μουσουλμανικών δυνάμεων από την αρχή του πολέμου. Το 1993 ανακηρύχθηκε «ασφαλής περιοχή» υπό την προστασία του ΟΗΕ, όμως οι συγκρούσεις γύρω από την περίμετρο δεν σταμάτησαν ποτέ.

Η Επιχείρηση "Krivaja '95" (Ιούλιος 1995): Υπό την προσωπική ηγεσία και το επιχειρησιακό σχέδιο του Στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς, ο Στρατός της Σερβικής Δημοκρατίας (VRS) ξεκίνησε την τελική επίθεση για την κατάληψη του θυλάκου.

6 Ιουλίου 1995: Οι σερβικές δυνάμεις ξεκινούν σφοδρό βομβαρδισμό και προέλαση, πιέζοντας τις θέσεις των Ολλανδών κυανόκρανων του ΟΗΕ.

11 Ιουλίου 1995: Ο Μλάντιτς εισέρχεται θριαμβευτικά στην άδεια από στρατό πόλη της Σρεμπρένιτσα. Η στιγμή εκείνη καταγράφηκε σε βίντεο, όπου ο ίδιος δηλώνει ότι παραδίδει την πόλη στον σερβικό λαό ως δώρο και ότι ήρθε η ώρα να εκδικηθούν τους Τούρκους.

12–13 Ιουλίου 1995: Οι σερβικές δυνάμεις διαχωρίζουν τον πληθυσμό στο Ποτοτσάρι, απομακρύνοντας τα γυναικόπαιδα με λεωφορεία. Τις ημέρες που ακολούθησαν, χιλιάδες Μουσουλμάνοι άνδρες και έφηβοι που προσπάθησαν να διαφύγουν μέσα από τα δάση αιχμαλωτίστηκαν.

Για τις μάχες αυτές και τα γεγονότα που ακολούθησαν, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τον έκρινε ένοχο για γενοκτονία. Αντίθετα, οι Σέρβοι στρατιώτες και υποστηρικτές του επέμεναν ότι επρόκειτο για μια σκληρή αλλά αναγκαία στρατιωτική απάντηση στις προηγούμενες επιθέσεις που δέχονταν τα σερβικά χωριά της περιοχής από τις δυνάμεις του Νάσερ Όρτς.

«Επιλεκτική δικαιοσύνη» και οι Αποκαλύψεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Παρά τις καταδίκες, μεγάλο μέρος της σερβικής κοινής γνώμης θεωρεί τη Χάγη προϊόν μιας μονομερούς και «επιλεκτικής δικαιοσύνης» που αγνόησε τα σέρβικα θύματα. Μετά την αναкоίνωση του θανάτου του, ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Σερβίας, Νέναντ Βούγιτς (Nenad Vujić), προέβη σε επίσημες δηλώσεις.

Ο Υπουργός αποκάλυψε ότι η Σερβία, με την πλήρη στήριξη του Προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς, είχε οργανώσει μια πλήρη ανθρωπιστική επιχείρηση. Ήταν έτοιμο ιατρικό αεροπλάνο και η Στρατιωτική Ιατρική Ακαδημία (VMA) είχε εκπονήσει ειδικό σχέδιο νοσηλείας, δήλωσε ο Βούγιτς. Η Σερβία είχε προσφέρει όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις για παρηγορητική φροντίδα, αλλά η είδηση του θανάτου τους πρόλαβε.Από τις 20 Αυγούστου έως την ημέρα του θανάτου του, το Υπουργείο είχε στείλει τέσσερις επείγουσες επιστολές στη Χάγη, προειδοποιώντας ότι η ζωή του Μλάντιτς μετράει μέρες.

Ο Βούγιτς ξεκαθάρισε ότι ο Στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς θα ταφεί με τις ανώτατες κρατικές και στρατιωτικές τιμές, ενώ η τελική τοποθεσία της ταφής θα αποφασιστεί από την οικογένειά του. Παράλληλα, η Σερβία απαιτεί πλήρη έρευνα για το αν του παρασχέθηκε η κατάλληλη ιατρική φροντίδα τις τελευταίες ημέρες.

Ο επίγειος δρόμος του στρατιώτη που σφράγισε τη σύγχρονη σερβική ιστορία έфτασε στο τέλος του. Η Χάγη κατάφερε να του στερήσει την ελευθερία, αλλά δεν θα μπορέσει ποτέ να σβήσει τη θέση που κατέχει στην καρδιά του λαού του. Ο Ράτκο Μλάντιτς περνά πλέον στην αιωνιότητα, όρθιος μπροστά στο δικαστήριο της Ιστορίας και στον μόνο παγκόσμιο και αλάνθαστο κριτή: τον Θεό.

Είθε ο Κύριος να του χαρίσει την Βασιλεία των Ουρανών, και ο σερβικός λαός αιώνια μνήμη.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ