Οι Βούλγαροι έστησαν πλάκα για τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές Σερρών. Η πλάκα μπήκε. Η πλάκα έφυγε. Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από μία μέρα.

 

Οι Βούλγαροι έστησαν πλάκα για τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές Σερρών. Η πλάκα μπήκε. Η πλάκα έφυγε. 

Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από μία μέρα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, Βούλγαροι εθνικιστές τοποθέτησαν αυθαίρετα μαρμάρινη αναθηματική πλάκα στο μισοερειπωμένο κωδωνοστάσιο του εγκαταλελειμμένου χωριού Καρυές (παλαιότερα Μπάνιτσα) ανατολικά της Ορεινής Σερρών. Η πλάκα απεικόνιζε τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ και έγραφε: «Γκότσε Ντέλτσεφ. Σε αυτό το μέρος στις 4 Μαΐου 1903 έπεσε (1872–1903). Βούλγαρος επαναστάτης και βοεβόδας, απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής της Σόφιας. Έζησε και αγωνίστηκε για την ελευθερία των Βουλγάρων στη Μακεδονία και την Αδριανούπολη. Αιώνια η μνήμη του!».

Ποιος ήταν ο Γκότσε Ντέλτσεφ;

Ο Γκεόργκι Νικόλοφ Ντέλτσεφ (Γκότσε Ντέλτσεφ) γεννήθηκε το 1872 στο Κιλκίς και σκοτώθηκε το 1903 στη Μπάνιτσα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με οθωμανικές δυνάμεις. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ / VMRO), μιας βουλγαρικής παραστρατιωτικής οργάνωσης κομιτατζήδων που δρούσε στην Οθωμανική Μακεδονία και Θράκη. Οι κομιτατζήδες, με εγκληματικές ενέργειες, επιδίωκαν τη βουλγαροποίηση της περιοχής, σε βάρος του ελληνικού στοιχείου. Στη βουλγαρική ιστοριογραφία θεωρείται εθνικός ήρωας, ενώ τα Σκόπια τον διεκδικούν επίσης ως «Μακεδόνα» επαναστάτη. Η δράση του εντάσσεται στο πλαίσιο του Μακεδονικού Αγώνα, όπου ελληνικές δυνάμεις αντιστάθηκαν σε βουλγαρικούς αλυτρωτισμούς.

Μετά τα δημοσιεύματα, κλιμάκιο του Εθνικού Πολιτικού Κινήματος Ιερός Λόχος επισκέφθηκε άμεσα την περιοχή. Εκεί η πλάκα που παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ δεν υπάρχει πλέον. Οι Βούλγαροι θεώρησαν ότι μπορούσαν να εισέλθουν σε ελληνικό έδαφος, να στήσουν τα δικά τους σύμβολα και να επιβάλουν τις δικές τους ιστορικές αφηγήσεις, χωρίς καμία αντίδραση. Λάθος. Η πλάκα μπήκε – η πλάκα έφυγε. Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από 24 ώρες.

Αυτή η ενέργεια δεν ήταν τυχαία. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στη Μακεδονία. Οι γείτονές μας, εμπνεόμενοι από αλυτρωτικές φαντασιώσεις, προσπαθούν να «σημαδέψουν» ελληνικό έδαφος, να ξαναγράψουν την ιστορία και να δημιουργήσουν τετελεσμένα. Δεν θα το επιτρέψουμε. Η Μακεδονία είναι ελληνική. Δεν είναι χώρος για φαντάσματα του παρελθόντος και εθνικές φαντασιώσεις με ιστορικούς αλυτρωτισμούς. Η Ελλάδα φυλάσσεται. Δεν παραχωρείται. Αντίθετα, διεκδικούμε ό,τι εθνικό δίκαιο έχει αφεθεί από τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.

Ο Ελληνισμός στα Σκόπια και στη Βουλγαρία.

Η ιστορία του Ελληνισμού πέρα από τα σημερινά σύνορα είναι πλούσια, τραγική και ηρωική. Στη Σκόπια, οι Έλληνες αποτελούν μια μικρή αλλά ιστορική μειονότητα, κυρίως απόγονοι Μακεδονομάχων, προσφύγων του Συμμοριτοπολέμου και ντόπιων ελληνικών κοινοτήτων. Επίσημες απογραφές καταγράφουν μερικές χιλιάδες, αλλά ανεπίσημες εκτιμήσεις φτάνουν πολύ υψηλότερα, ιδίως σε περιοχές όπως η Γευγελή το Κρούσεβο και το Μοναστήρι. Πολλοί κρύβουν την ταυτότητά τους λόγω πίεσης, ενώ η χώρα τους χρησιμοποιεί συστηματικά το «μακεδονικό» αφήγημα για να αλλοιώσει την ελληνική κληρονομιά. Οι Έλληνες εκεί αγωνίστηκαν για αιώνες, από την αρχαιότητα μέχρι τον Μακεδονικό Αγώνα, υπερασπιζόμενοι την ελληνικότητα της Μακεδονίας ενάντια σε βουλγαρικές και άλλες επιβουλές. Σήμερα, η ελληνική παρουσία παραμένει ζωντανή μέσα από πολιτιστικούς συλλόγους, εκκλησίες και την ιστορική μνήμη, παρά τις προσπάθειες αφανισμού. Δυστυχώς το ελληνικό κράτους ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για την τύχη αυτών των Ελλήνων. Αυτό θα αλλάξει ριζικά όταν θα έχουμε την πολιτική δύναμη ως κόμμα. 

Στη Βουλγαρία, ο Ελληνισμός είχε ισχυρή παρουσία. Ελληνικές κοινότητες άνθισαν σε πόλεις όπως η Σόφια, η Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ), η Βάρνα και η Αδριανούπολη. Έλληνες έμποροι, διανοούμενοι και εκκλησιαστικοί άνδρες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην οικονομική και πολιτιστική ζωή της περιοχής κατά την Οθωμανική περίοδο. Ωστόσο, από τα μέσα του 19ου αιώνα και κυρίως μετά την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας (1870) και την ανεξαρτησία της Βουλγαρίας, ξεκίνησε συστηματική πίεση, βία και εκκαθάριση. Το 1906, βουλγαρικός όχλος κατέλαβε βίαια ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Οι ανταλλαγές πληθυσμών με τη Συνθήκη του Νεϊγύ (1919) και άλλες συμφωνίες οδήγησαν σε μαζικές μετακινήσεις. Σήμερα, η επίσημη απογραφή καταγράφει λίγες χιλιάδες Έλληνες (περίπου 3.900 το 2011, συμπεριλαμβανομένων Σαρακατσάνων), αλλά ο πραγματικός αριθμός και η πολιτιστική κληρονομιά είναι πολύ μεγαλύτερα. Ιστορικά κτίρια, εκκλησίες και μνήμες μαρτυρούν έναν Ελληνισμό που διώχθηκε αλλά δεν εξαφανίστηκε.

Ο Ελληνισμός της διασποράς στα Βαλκάνια δεν είναι «παρελθόν». Είναι ζωντανή απόδειξη της ελληνικής συνέχειας, της ανθεκτικότητας και του δικαιώματος στην εθνική ταυτότητα. Οι απόγονοι αυτών των κοινοτήτων, μαζί με όλους τους Έλληνες, υπενθυμίζουν ότι η Μακεδονία, η Θράκη και τα γύρω εδάφη έχουν ελληνική ψυχή αιώνων. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να την αμφισβητήσει.

Τέλος το μήνυμά μας είναι σαφές: Όσοι σκέφτονται να επαναλάβουν παρόμοιες προκλήσεις, ας καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν είναι αδύναμη. Ο Ιερός Λόχος θα βρίσκεται εκεί για να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία, την ιστορική αλήθεια και την Μακεδονία. Δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή γης. Δεν αφήνουμε τις αφηγήσεις των άλλων να σβήσουν τη δική μας ιστορία. Διεκδικούμε κάθε μέτρο Ελληνικής Γης που είναι σκλαβωμένο!

Η Ελλάδα φυλάσσεται.

Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική.

Ο Ελληνισμός ζει και διεκδικεί.

Γραφείο Τύπου του πολιτικού φορέα 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος