Η απέλαση των παράνομων μεταναστών είναι η μόνη πραγματικά ανθρωπιστική λύση.

 

Η απέλαση των παράνομων μεταναστών είναι η μόνη πραγματικά ανθρωπιστική λύση.

Το μεταναστευτικό ζήτημα είναι ένα από τα πιο δύσκολα θέματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρώπη. Δυστυχώς η συζήτηση γύρω από αυτό γίνεται συχνά με τσιρίδες, συνθήματα, με ιδεολογικές εμμονές και με έναν επιφανειακό ανθρωπισμό που τελικά δεν βοηθά κανέναν. Για να υπάρξει πραγματική λύση χρειάζεται καθαρή σκέψη, ειλικρίνεια και σεβασμός τόσο προς τις ευρωπαϊκές κοινωνίες όσο και προς τους ίδιους τους ανθρώπους που μετακινούνται.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που φτάνουν στην Ευρώπη στην ίδια κατηγορία. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτούς που ζητούν άσυλο και σε αυτούς που εισέρχονται παράνομα για οικονομικούς λόγους.Οι άνθρωποι που διώκονται από πολέμους ή από πραγματικές πολιτικές διώξεις έχουν δικαίωμα να ζητήσουν προστασία. Το δικαίωμα στο άσυλο είναι μια σημαντική κατάκτηση του διεθνούς δικαίου και του πολιτισμού μας. Όταν κάποιος κινδυνεύει πραγματικά, οφείλουμε να εξετάζουμε το αίτημά του και να του προσφέρουμε προστασία, εάν φυσικά μπορούμε.

Όμως αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τη μαζική παράνομη μετανάστευση που βλέπουμε σήμερα. Χιλιάδες άνθρωποι μετακινούνται προς την Ευρώπη όχι επειδή διώκονται αλλά επειδή ελπίζουν ότι θα βρουν καλύτερες οικονομικές συνθήκες. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο αποτέλεσμα προσωπικών επιλογών. Πίσω του κρύβεται ένα τεράστιο σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπων και πολιτικών επιλογών. 

Σήμερα λειτουργούν διεθνή κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων που κερδίζουν τεράστια ποσά από αυτή την κατάσταση. Πρόκειται για πραγματικά καρτέλ τα οποία εκμεταλλεύονται την φτώχεια και την απελπισία ανθρώπων από την Αφρική και την Ασία. Τους υπόσχονται μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη και τους στέλνουν βορά στους σύγχρονους σωματέμπορους μέσα από επικίνδυνα ταξίδια. Πολλοί από αυτούς χάνουν τη ζωή τους στη θάλασσα. Άλλοι φτάνουν σε χώρες όπου δεν έχουν καμία πραγματική προοπτική.Για αυτούς τους μηχανισμούς ο άνθρωπος δεν είναι πρόσωπο. Είναι εμπόρευμα. Κάθε βάρκα που ξεκινά είναι μια επιχείρηση που αποφέρει κέρδη σε εγκληματικά δίκτυα.

Ταυτόχρονα υπάρχουν και οικονομικά συμφέροντα μέσα στην Ευρώπη που επωφελούνται από αυτή την κατάσταση. Παράνομη εργασία, φθηνά εργατικά χέρια χωρίς δικαιώματα και μια μαύρη οικονομία που βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπων που δεν έχουν καμία προστασία.Όλη αυτή η κατάσταση παρουσιάζεται συχνά σαν ανθρωπισμός. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα σύστημα που εκμεταλλεύεται τους πιο αδύναμους.

Η μαζική ανοχή στην παράνομη μετανάστευση δεν βοηθά αυτούς τους ανθρώπους. Αντίθετα τους εγκλωβίζει σε μια ζωή χωρίς μέλλον. Πολλοί ζουν για χρόνια σε καταυλισμούς ή σε συνθήκες κοινωνικού περιθωρίου. Δεν εντάσσονται πραγματικά στις κοινωνίες και συχνά πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης.Αυτό δεν είναι λύση. Είναι απλώς η διατήρηση ενός προβλήματος.Για να υπάρξει πραγματικά ανθρώπινη πολιτική χρειάζονται τρία βασικά πράγματα.

Πρώτον πρέπει να υπάρχει σεβασμός στη διαδικασία ασύλου. Όσοι άνθρωποι έχουν πραγματικά ανάγκη προστασίας πρέπει να εξετάζονται γρήγορα και δίκαια.

Δεύτερον πρέπει να χτυπηθούν αποφασιστικά τα κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων. Αυτά τα δίκτυα είναι από τα πιο κυνικά εγκλήματα της εποχής μας και πρέπει να αντιμετωπιστούν με διεθνή συνεργασία.

Τρίτον πρέπει να υπάρχει οργανωμένη επιστροφή των παράνομων μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους.

Η επιστροφή αυτή δεν είναι πράξη σκληρότητας. Είναι μια πράξη δικαιοσύνης και τάξης. Στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η παράνομη είσοδος δεν οδηγεί σε μόνιμη εγκατάσταση. Έτσι αφαιρείται το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι διακινητές για να πείθουν ανθρώπους να πληρώνουν τεράστια ποσά για ένα επικίνδυνο ταξίδι.Ταυτόχρονα πρέπει να θυμόμαστε κάτι πολύ σημαντικό. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην πατρίδα του. Κάθε λαός έχει το δικαίωμα να ζει και να αναπτύσσεται στον δικό του τόπο.

Η πραγματική αλληλεγγύη δεν βρίσκεται στο να μετακινούνται ολόκληροι πληθυσμοί από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη. Η πραγματική αλληλεγγύη βρίσκεται στο να βοηθηθούν οι κοινωνίες ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια στις δικές τους πατρίδες.Να υπάρχουν ευκαιρίες εργασίας, σταθερότητα και προοπτική εκεί όπου γεννήθηκαν. Κανείς δεν πρέπει να αναγκάζεται να εγκαταλείψει τον τόπο του για να επιβιώσει.

Για την Ελλάδα το ζήτημα αυτό είναι ακόμη πιο σοβαρό. Η χώρα μας βρίσκεται στα σύνορα της Ευρώπης και δέχεται μεγάλη πίεση από μεταναστευτικές ροές. Η προστασία των συνόρων και η σωστή διαχείριση της μετανάστευσης είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας αλλά και κοινωνικής ισορροπίας.Μια πολιτική που διαχωρίζει ξεκάθαρα το άσυλο από την παράνομη μετανάστευση, που χτυπά τα κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων και που επιστρέφει όσους δεν δικαιούνται παραμονή δεν είναι πολιτική σκληρότητας.Είναι πολιτική ευθύνης.Είναι μια πολιτική που προστατεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που πολεμά την εκμετάλλευση και που δίνει πραγματική λύση σε ένα πρόβλημα που για χρόνια αντιμετωπίζεται με υποκρισία.

Είναι η πολιτική που πρεσβεύει ο Ιερός Λόχος και που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση αφενός με τον αδηφάγο καπιταλισμό και αφετέρου με τον ψευτοανθρωπισμό των αριστερών. 

Και τελικά ναι, είναι η μόνη πολιτική που μπορεί να χαρακτηριστεί πραγματικά ανθρώπινη.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 15 Μαρτίου 2026