Αναρτήσεις

Η Νιτσιάκος σήμερα. Ποιος αύριο;

Εικόνα
  Η Νιτσιάκος σήμερα. Ποιος αύριο; Η μεταβίβαση του 70% της ιστορικής ελληνικής εταιρείας Νιτσιάκος στην ουκρανική MHP δεν αποτελεί απλώς μια επιχειρηματική είδηση. Αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο σε μια μακρά πορεία αποδυνάμωσης της ελληνικής παραγωγικής βάσης και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των συνεπειών της οικονομικής παγκοσμιοποίησης που εδώ και δεκαετίες παρουσιάζεται ως μονόδρομος. Μας λένε ότι πρόκειται για «επένδυση». Μας λένε ότι η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και η παγκοσμιοποιημένη οικονομία φέρνουν ανάπτυξη. Όμως η πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες παραγωγοί, εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες είναι πολύ διαφορετική. Όταν μια χώρα χάνει σταδιακά τον έλεγχο των βιομηχανιών της, των τροφίμων της, της ενέργειας, των υποδομών και των παραγωγικών της μονάδων, δεν γίνεται ισχυρότερη. Γίνεται εξαρτημένη. Η οικονομική παγκοσμιοποίηση υποσχέθηκε ευημερία για όλους. Στην πράξη δημιούργησε έναν κόσμο όπου λίγοι πολυεθνικοί κολοσσοί συγκεντρώνουν ολοένα και μεγαλύτερο ...

29 Μαΐου 1453.

Εικόνα
  29 Μαΐου 1453.  Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μια ζωντανή μνήμη και πληγή του Ελληνισμού. Η πτώση της Βασιλεύουσας σήμανε το τέλος μιας αυτοκρατορίας, όχι όμως και το τέλος του Έθνους που συνέχισε να πολεμάει, να αντιστέκεται και να δημιουργεί μέσα στους αιώνες. Σήμερα, η Τουρκία εξακολουθεί να επιδεικνύει ένα σοβινιστικό και αναθεωρητικό πρόσωπο απέναντι στην Ελλάδα, εγείροντας ανιστόρητες διεκδικήσεις, αμφισβητώντας διεθνείς συνθήκες που η ίδια έχει υπογράψει και φθάνοντας μέχρι την απειλή χρήσης στρατιώτικής βίας. Απέναντι σε έναν τέτοιο γείτονα απαιτείται αποφασιστικότητα, εθνική αυτοπεποίθηση και αταλάντευτη προσήλωση, όχι μόνο στην υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων αλλά κυρίως στις διεκδικήσεις μας απέναντι στην Τουρκία.  Η γλώσσα της υποχωρητικότητας, της δουλοπρέπειας σε συνδιάσμο με την εξωτερική πολιτικής με ζεϊμπέκικα και κουμπαριές, που επί δεκαετίες επέλεξε το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης απέναντι...

Ο Δημήτριος Σ. Βεζανής (1904-1968): Ο Ακλόνητος Θεωρητικός του Ελληνικού Εθνικοκοινωνισμού.

Εικόνα
  Ο Δημήτριος Σ. Βεζανής (1904-1968): Ο Ακλόνητος Θεωρητικός του Ελληνικού Εθνικοκοινωνισμού. Ο Δημήτριος Σ. Βεζανής υπήρξε μία από τις κορυφαίες πνευματικές μορφές του Ελληνικού Εθνικισμού στον 20ό αιώνα. Καθηγητής Γενικής Πολιτειολογίας και Συνταγματικού Δίκαιου στην Πάντειο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πολιτικός επιστήμονας, νομικός και αφοσιωμένος αγωνιστής, συνδύασε βαθιά την εθνική συνείδηση με την κοινωνική δικαιοσύνη, δημιουργώντας ένα εθνοκοινωνικό όραμα που τοποθετούσε το Έθνος ως υπέρτατη αξία, ενώ ταυτόχρονα αγωνιζόταν για την υπέρβαση του καπιταλιστικού φιλελευθερισμού και του μπολσεβικικού διεθνισμού. Η Ζωή και η Δράση του. Γεννημένος στην Αθήνα το 1904 και εκλιπών στις 19 Μαρτίου 1968, ο Βεζανής σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Δίδαξε με πάθος, υπηρέτησε ως Νομάρχης Άρτας και ως διευθυντής του ΙΚΑ, ενώ πριν από τον πόλεμο ήταν ηγετικό στέλεχος του Εθνικιστικού Συνδέσμου και συνεργάτης της εφημερίδας «Ο Εθνικοσοσιαλι...

Οι πατριωτικές συγκολλήσεις και η πολιτική της καρέκλας!

Εικόνα
  Οι πατριωτικές συγκολλήσεις και η πολιτική της καρέκλας! Καθώς η χώρα εισέρχεται πλέον σε μία μακρά προεκλογική περίοδο, ο ελληνικός λαός θα γίνει ξανά θεατής του ίδιου γνώριμου έργου. Διάφοροι ετερόκλητοι κομματικοί σχηματισμοί, πρόσωπα χωρίς κοινή πολιτική διαδρομή και ομάδες με εντελώς διαφορετικές κοσμοθεωρίες, θα επιχειρήσουν να παρουσιαστούν ως η δήθεν «μεγάλη πατριωτική ενότητα». Θα δούμε ανθρώπους που μέχρι χθες αλληλοκατηγορούνταν, να φωτογραφίζονται αγκαλιασμένοι κάτω από σημαίες και μεγάλα λόγια περί Έθνους, Πατρίδας και Εθνικής Αναγέννησης. Όμως το ερώτημα παραμένει απλό: τι ακριβώς τους ενώνει; Τους ενώνει άραγε μία κοινή εθνική κοσμοθεωρία; Τους ενώνει μία κοινή πνευματική και ιδεολογική αντίληψη για το μέλλον της Ελλάδος; Ή μήπως τους ενώνει απλώς η αγωνία της εκλογικής επιβίωσης και η επιθυμία εισόδου στη Βουλή; Πώς γίνεται μέσα στο ίδιο πολιτικό μόρφωμα να συνυπάρχουν άνθρωποι που προβάλλουν την  Ορθοδοξία ως υπέρτατη πολιτική αξία με παγανιστές; Πώς γίνεται...

Ένας ακόμη Έλληνας εργάτης έπεσε στο βωμό του κέρδους.

Εικόνα
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ – 4Ε Ένας ακόμη Έλληνας εργάτης έπεσε στο βωμό του κέρδους. Την Τετάρτη 20 Μαΐου, στο εργοτάξιο της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στις Σκουριές Χαλκιδικής, ένας 63χρονος εργαζόμενος, οδηγός μηχανήματος βαρέως τύπου, άφησε την τελευταία του πνοή εν ώρα εργασίας. Πριν ακόμη στεγνώσει το αίμα από τους πρόσφατους τραυματισμούς εργατών στον ίδιο χώρο, έρχεται άλλη μία τραγωδία να αποδείξει ποια είναι η πραγματική φύση της δήθεν “ανάπτυξης” που διαφημίζουν κυβέρνηση, πολυεθνικές και οικονομικά συμφέροντα. Για αυτούς ο εργάτης είναι αριθμός. Είναι αναλώσιμο εξάρτημα μιας μηχανής παραγωγής κέρδους. Όταν φωνάζαμε ότι η λεηλασία της γης μας και η παράδοση του εθνικού πλούτου σε ξένα και ντόπια συμφέροντα θα φέρει μαζί της κοινωνική και ανθρώπινη καταστροφή, μας αποκαλούσαν «αντίχρυσους», «γραφικούς» και «εχθρούς της ανάπτυξης». Να λοιπόν η ανάπτυξή τους: Εξαντλημένοι εργάτες, εντατικοποίηση, εργολαβίες, ελλιπή μέτρα ασφαλείας και άνθρωποι που πε...

Dominique Venner και η θυσία του για την Ευρώπη.

Εικόνα
  Dominique Venner και η θυσία του για την Ευρώπη.  Σαν σήμερα, στις 21 Μαΐου 2013, ο Γάλλος ιστορικός, δοκιμιογράφος και διανοούμενος Dominique Venner έθεσε τέλος στη ζωή του μέσα στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων, επιλέγοντας έναν τόπο με βαθύ ιστορικό και συμβολικό βάρος για την Ευρώπη και τον γαλλικό πολιτισμό. Η πράξη του δεν υπήρξε μια προσωπική φυγή, αλλά μια συνειδητή πολιτική και υπαρξιακή διαμαρτυρία, με την οποία επιδίωξε – όπως ο ίδιος έγραφε – να «ξυπνήσει τις κοιμισμένες συνειδήσεις». Ο Ντομινίκ Βενιάρ γεννήθηκε το 1935 στο Παρίσι και από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στη μελέτη της ιστορίας, της ευρωπαϊκής ταυτότητας και των πολιτισμικών αγώνων των λαών της Ευρώπης. Πολέμησε στον πόλεμο της Αλγερίας και αργότερα στράφηκε κυρίως στη συγγραφή και την ιστορική έρευνα. Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής της ιστορικής επιθεώρησης «La Nouvelle Revue d’Histoire», ενώ τα έργα του αφορούσαν την ευρωπαϊκή παράδοση, την πολεμική αρετή, την ιστορική μνήμη και την πνευματική...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Εικόνα
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Ανήμερα της μαύρης επετείου της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, δεν μπορούμε παρά να  θυμηθούμε ξανά την ύπαρξη ενός μουσείου ντροπής, όχι μόνο για την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και για όλη την ανθρωπότητα. Δεν είναι δυνατόν να ανέχεται ο ελληνικός λαός, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, δίπλα στο τουρκικό προξενείο, ένα μουσείο-προσκύνημα προς τιμήν του Μουσταφά Κεμάλ, του μεγαλύτερου σφαγέα του Ελληνισμού στον 20ό αιώνα. Το σπίτι που υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ (στην οδό Αποστόλου Παύλου) δεν είναι απλώς ένα ιστορικό κτίριο. Είναι ένα πρόστυχο σύμβολο προσβολής της ιστορικής μνήμης μας και της μνήμης εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και Ασσυρίων.  Ιστορικό της παραχώρησης. Το 1935, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης παραχώρησε το σπίτι στο τουρκικό κράτος. Το 1937 παραδόθηκαν τα κλειδιά στο τουρκικό προξενείο, ενώ το 1953 μετατράπηκε σε μουσείο. Σε δι...