Εθνική Φάλαγγα

  Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ.  Όταν μια κοινωνία συνηθίζει την παρακμή, κάποια στιγμή παύει να τη βλέπει. Την προσπερνά, την αποδέχεται και τότε η παρακμή γίνεται καθημερινότητα. Τα ναρκωτικά δεν είναι «πρόβλημα κάποιων άλλων». Είναι χτύπημα στη γειτονιά μας, στην οικογένεια, στη νέα γενιά, στο ίδιο το μέλλον της κοινωνίας μας. Και απέναντι σε αυτό δεν χωράει αδιαφορία. Νέοι άνθρωποι, μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει ότι η ζωή βρίσκεται στην εξάρτηση, στην παραίτηση και στην αυτοκαταστροφή. Η ζωή βρίσκεται στη δύναμη να δημιουργείς. Στον αθλητισμό, στη γνώση, στη δουλειά, στη φύση, στη δημιουργία, στην αληθινή φιλία, στην οικογένεια, στην προσφορά και στην προσπάθεια να γίνεις κάθε μέρα καλύτερος και κυρίως στον αγώνα για υψηλές αξίες! Διαλέξτε έναν τρόπο ζωής που σας κάνει πιο δυνατούς, όχι πιο αδύναμους. Σταθείτε ο ένας δίπλα στον άλλον. Δώστε χώρο στη δημιουργία και όχι στην καταστροφή. Κανένας νέος δεν πρέπει να αισθάνεται ότι είναι μόνος ή ότι δεν υπάρχει δρόμος επ...

  Αρνούμαι να ηττηθώ. Στην καρδιά του Λούβρου στέκει ένα μπρούτζινο σώμα που δεν έχει σταματήσει ποτέ να πολεμά. Ο Ηρακλής του François-Joseph Bosio, με τους μύες τεντωμένους μέχρι το όριο, σηκώνει το χέρι να συντρίψει το φίδι που τυλίγεται γύρω του. Δεν είναι απλώς μια σκηνή από την αρχαία μυθολογία. Είναι μια δήλωση πολέμου που διαρκεί αιώνες. Ο μύθος λέει πως ο Αχελώος, ποτάμιος θεός, μεταμορφώθηκε σε φίδι για να διεκδικήσει τη Δηιάνειρα. Ο Ηρακλής δεν διαπραγματεύτηκε. Δεν υποχώρησε. Έπιασε το τέρας από τον λαιμό και το έπνιξε. Σήμερα το ίδιο σώμα, το ίδιο βλέμμα, η ίδια αποφασιστικότητα στέκονται απέναντι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα ποτάμιο θεό. Το φίδι σήμερα συμβολίζει το κακό που παίρνει σύγχρονη μορφή. Το ποταπό που ντύνεται με λόγια προόδου. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων που υπόσχεται ασφάλεια με τίμημα την ελευθερία, ειρήνη με τίμημα την αξιοπρέπεια, άνεση με τίμημα την ψυχή. Το φίδι δεν δαγκώνει πια με δηλητήριο. Δαγκώνει με τον ατομισμό, τον φόβο, με την εξάρτηση, με τη δια...

  Η αλληλεγγύη του Εθνικού Κοινωνισμού δεν είναι σύνθημα. Είναι πράξη. Για εμάς, η δύναμη ενός Λαού δεν μετριέται μόνο στις μεγάλες ιστορικές στιγμές. Μετριέται και στην καθημερινή στάση του απέναντι στον ομοεθνή του που έχει ανάγκη. Ο Ιερός Λόχος, μαζί με Συναγωνιστές που πιστεύουν στην έμπρακτη προσφορά, συγκέντρωσε και συνεχίζει να συγκεντρώνει σχολικό εξοπλισμό, τετράδια, γόμες, γραφική ύλη και άλλα απαραίτητα είδη, για να στηρίξει ελληνικές πολύτεκνες οικογένειες και τα παιδιά τους. Για εμάς η εθνική αλληλεγγύη πρέπει να υπάρχει μέσα στις κοινότητές μας. Να γνωρίζουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μας. Να στηρίζουμε την ελληνική οικογένεια που δυσκολεύεται. Να στεκόμαστε έμπρακτα δίπλα σε εκείνους που αγωνίζονται να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Γιατί μια κοινωνία χωρίς αλληλεγγύη διαλύεται σε μονάδες. Μια κοινωνία όμως που κρατά ενωμένους τους ανθρώπους της αποκτά δύναμη, συνοχή και προοπτική. Στηρίζουμε τους δικούς μας ανθρώπους. Όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη. Μπορεί για κάπ...

  Ο Έλληνας δεν είναι αριθμός – Όχι στην ψηφιακή σκλαβιά. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παρουσιάζει την ψηφιακή διακυβέρνηση ως συνώνυμο του εκσυγχρονισμού. Ηλεκτρονικές υπηρεσίες, διασύνδεση κρατικών μητρώων, Προσωπικός Αριθμός και πλέον συστήματα αξιολόγησης της οικονομικής φερεγγυότητας δημιουργούν ένα νέο μοντέλο σχέσης κράτους και πολίτη. Η ψηφιοποίηση μπορεί πράγματι να περιορίσει τη γραφειοκρατία και να κάνει τη ζωή του πολίτη ευκολότερη. Όμως πίσω από αυτή την εικόνα υπάρχει ένα κρίσιμο πολιτικό ζήτημα: όσο περισσότερα δεδομένα συγκεντρώνει το κράτος και όσο ευκολότερα τα διασυνδέει, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η εξουσία του πάνω στον πολίτη. Το νέο Σύστημα Αξιολόγησης Φερεγγυότητας και Πιστοληπτικής Ικανότητας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το σύστημα αξιολογεί την οικονομική συμπεριφορά φυσικών και νομικών προσώπων, χρησιμοποιώντας δεδομένα σχετικά με οφειλές και οικονομικές υποχρεώσεις, ενώ προβλέπεται και ενοποιημένη πιστοληπτική αξιολόγηση με συγκεκριμένες βαθμ...

  Αρχαίο ελληνικό μαρμάρινο ανάγλυφο από το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά. Δύο μορφές (γενειοφόρος άνδρας με ραβδί και γυναίκα) σηκώνουν τα χέρια σε χειρονομία όρκου ή λατρείας προς το κεντρικό ιερό αντικείμενο. Η ΤΕΤΕΜΈΝΗ ΔΕΞΙΑ ΧΕΙΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ. Από την αρχαιότητα στη νεότερη πολιτική δαιμονοποίηση μιας πανάρχαιας Ελληνικής χειρονομίας! Υπάρχουν σύμβολα και χειρονομίες που έζησαν πολύ περισσότερους αιώνες από τις πολιτικές ιδεολογίες που κάποια στιγμή τα οικειοποιήθηκαν. Μία από αυτές είναι η χρήση της δεξιάς χείρας ως συμβόλου χαιρετισμού, αναγνώρισης, τιμής, αποδοχής, συμφωνίας ή τελετουργικής επικοινωνίας. Στη σύγχρονη εποχή, μια συγκεκριμένη εκδοχή ανυψωμένης δεξιάς χείρας συνδέθηκε με τον ιταλικό φασισμό και τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό. Η σύνδεση αυτή είναι ιστορικά υπαρκτή και δεν πρέπει να αποκρύπτεται. Άλλο όμως η νεότερη πολιτική χρήση μιας χειρονομίας που συνδέθηκε με αλλότρια καθεστώτα και άλλο η ιστορία μιας ελληνικότατης χειρονομίας και του συμβολισμού αυτής που έ...

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Σήμερα η Ελλάδα θρηνεί. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία έγινε φτωχότερη κατά δύο άξιους Ιπταμένους, δύο Έλληνες Αξιωματικούς που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια αεροπορικής επίδειξης στην Τανάγρα. Ο Επισμηναγός (Ι) Ιωάννης Μπλέσιας και ο Σμηναγός (Ι) Δημήτρης Πέτρου,  υπηρετώντας στη 338 Μοίρα της 117 Πτέρυγας Μάχης, έπεσαν κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους, αφήνοντας πίσω τους ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια της Πολεμικής Αεροπορίας και στις καρδιές όλων των Ελλήνων. Δεν ήταν απλώς δύο χειριστές ενός μαχητικού αεροσκάφους. Ήταν άνδρες που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στην υπηρεσία της Πατρίδας, άνθρωποι που γνώριζαν πως ο ουρανός απαιτεί πειθαρχία, ψυχραιμία, θάρρος και απόλυτη αφοσίωση. Εκεί ψηλά, στους ελληνικούς ουρανούς, όπου καθημερινά οι Ιπτάμενοι της Πολεμικής Αεροπορίας στέκονται άγρυπνοι φρουροί της εθνικής μας κυριαρχίας, οι δύο Αξιωματικοί τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο και το καθήκον τους. Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ εκφράζει τη β...