Εθνική Φάλαγγα

  Αναλώσιμες ζωές στο όνομα του κέρδους: το έγκλημα της Βιολάντα. Η τραγωδία στο εργοστάσιο "Βιολάντα" στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους από την ισχυρή έκρηξη προπανίου, δεν ήταν αποτέλεσμα μιας “κακής στιγμής”. Ήταν το προϊόν συστηματικής αδιαφορίας, παραλείψεων και ανεπαρκών κρατικών μηχανισμών, όπως ξεκάθαρα καταγράφεται στο επίσημο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, η έκρηξη προκλήθηκε από πολύμηνη διαρροή προπανίου, η οποία δεν ανιχνεύτηκε ούτε αντιμετωπίστηκε, παρά τον υψηλό κίνδυνο. Το αέριο συγκεντρώθηκε σε υπόγειους χώρους, ώσπου ένας σπινθήρας από τον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό της εγκατάστασης προκάλεσε την ακαριαία ανάφλεξη. Τρεις υπεύθυνοι — ο ιδιοκτήτης, ο τεχνικός ασφαλείας και ο υπεύθυνος βάρδιας — προσαχθήκαν στον εισαγγελέα με την κατηγορία για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Αυτά τα γεγονότα αποδεικνύουν κάτι που πολλοί προσπαθούν να αγνοήσουν: η ασφάλεια των εργαζομένων θεωρείται κόστ...

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ. Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας δεν είναι ούτε ατυχήματα ούτε «κακές στιγμές». Είναι πολιτικές συνέπειες. Το αιματηρό επεισόδιο στη Χίο μεταξύ Λιμενικών και διακινητών από την Τουρκία αλλά και η προκλητική παρουσία των Γκρίζων Λύκων στη Θράκη, συνθέτουν την ίδια θλιβερή εικόνα.Ένα υπόδουλο κράτος χωρίς βούληση να υπερασπιστεί τα σύνορα του, τον Λαό του και την  εθνική συνοχή του. Η Τουρκία, εδώ και χρόνια, επιδιώκει τη γεωπολιτική αποσταθεροποίηση της Ελλάδας. Εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό, ενθαρρύνει εθνικιστικές και αλυτρωτικές κινήσεις στη Θράκη και στοχεύει στη σταδιακή «Κοσοβοποίηση» μιας ευαίσθητης περιοχής της Πατρίδας μας. Και αντί να βρει απέναντί αντίσταση, βρίσκει ανοχή.  Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα παρουσιάζεται διεθνώς ως χώρα «ανοιχτών συνόρων», επιδομάτων και μόνιμης φιλοξενίας. Το μήνυμα αυτό δεν είναι ανθρωπισμός. Είναι εθνικό έγκλημα και πολιτική απάτη.  Ο Λαός μας δεν αντέχει άλλο να θρέφει αφροασιατικούς πληθυσμού...

  Η Αντεπίθεση του Ελληνικού Εθνικού Κοινωνισμού!  ΙΜΙΑ 2026 Χθες, κατά την εκδήλωση μνήμης για τα Ίμια στη Θεσσαλονίκη, έγινε για ακόμη μία φορά ξεκάθαρο ότι το κράτος και το παρακράτος λειτουργούν σε αγαστή συνεργασία όταν πρόκειται να στραφούν ενάντια στο εθνικοκοινωνικό κίνημα και ειδικότερα ενάντια στον Ιερό Λόχο. Παρότι είχε δηλωθεί εγκαίρως και απολύτως νόμιμα η πρόθεσή μας να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση στον Λευκό Πύργο, με τήρηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών, από νωρίς ο χώρος είχε ήδη καταληφθεί από ομάδες του αναρχικού χώρου, οι οποίες βρίσκονταν εκεί υπό την πλήρη προστασία της αστυνομίας, με προφανή στόχο να εμποδιστεί η προσέγγισή μας στο σημείο που είχαμε δηλώσει. Όταν κινηθήκαμε άμεσα για να διεκδικήσουμε τον χώρο που μας ανήκε νόμιμα, η αστυνομία μπλόκαρε την πορεία μας στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης και προχώρησε σε εκτεταμένες ταυτοποιήσεις και άσκησε ωμή τρομοκρατία, ιδίως απέναντι στα νεαρά μέλη και τους φίλους του Κινήματός μας.  Η τακτική ήταν ...

Ο Εργάτης που δεν ξεχνά. Γιατί ο Έλληνας εργαζόμενος πενθεί τον Ιωάννη Μεταξά. Σαν σήμερα δεν θυμάμαι έναν “πολιτικό”. Θυμάμαι έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα στον κόσμο της δουλειάς. Σαν Έλληνας εργαζόμενος, πενθώ τον Ιωάννη Μεταξά όχι από νοσταλγία, αλλά από την άσβεστη μνήμη.  Από μνήμη ζωντανή, ταξική και εθνική μαζί. Γιατί κάποια πράγματα που σήμερα τα λένε “δικαιώματα”, κάποιος τα έκανε πράξη όταν ο Έλληνας Εργάτης δεν είχε φωνή. Εγώ δεν μιλάω με όρους σαλονιού. Μιλάω σαν άνθρωπος της βάρδιας, του μεροκάματου, της οικογένειας που παλεύει να σταθεί όρθια. Και ξέρω καλά πως πριν τον Μεταξά ο εργάτης ήταν μόνος του. Δούλευε όσο ήθελε το αφεντικό, πληρωνόταν όποτε ήθελαν άλλοι, και αν αρρώσταινε, αν τσάκιζε τη μέση του, απλώς χανόταν. Ο Ιωάννης Μεταξάς άλλαξε αυτή την πραγματικότητα. Όχι με λόγια, αλλά με νόμους. Με κράτος που πήρε θέση. Πήρε θέση υπέρ της εργασίας, υπέρ της οικογένειας, υπέρ της κοινωνικής συνοχής. Έβαλε όρια εκεί που πριν υπήρχε ασυδοσία. Έδωσε ανάσα εκεί που υπ...

  Αναλώσιμες ζωές στο όνομα του κέρδους: το έγκλημα της Βιολάντα. Η τραγωδία στο εργοστάσιο "Βιολάντα" στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους από την ισχυρή έκρηξη προπανίου, δεν ήταν αποτέλεσμα μιας “ κακής στιγμής ”. Ήταν το προϊόν συστηματικής αδιαφορίας, παραλείψεων και ανεπαρκών κρατικών μηχανισμών, όπως ξεκάθαρα καταγράφεται στο επίσημο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, η έκρηξη προκλήθηκε από πολύμηνη διαρροή προπανίου, η οποία δεν ανιχνεύτηκε ούτε αντιμετωπίστηκε, παρά τον υψηλό κίνδυνο . Το αέριο συγκεντρώθηκε σε υπόγειους χώρους, ώσπου ένας σπινθήρας από τον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό της εγκατάστασης προκάλεσε την ακαριαία ανάφλεξη. Τρεις υπεύθυνοι — ο ιδιοκτήτης, ο τεχνικός ασφαλείας και ο υπεύθυνος βάρδιας — προσαχθήκαν στον εισαγγελέα με την κατηγορία για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Αυτά τα γεγονότα αποδεικνύουν κάτι που πολλοί προσπαθούν να αγνοήσουν: η ασφάλεια των εργαζομένων θεωρείται...

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Το τραγικό εργατικό δυστύχημα που σημειώθηκε στα Τρίκαλα μάς γεμίζει οργή και βαθιά θλίψη. Άνθρωποι της δουλειάς, εργαζόμενες της νυχτερινής βάρδιας, δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Πήγαν για το μεροκάματο και χάθηκαν την ώρα της εργασίας τους. Χωρίς να προκαταλαμβάνουμε τα αίτια και χωρίς να αποδίδουμε ευθύνες πριν μιλήσουν οι αρμόδιες έρευνες, το γεγονός παραμένει αμείλικτο: άλλη μια εργατική τραγωδία προστίθεται σε μια μακριά λίστα θυμάτων της καθημερινής βιοπάλης. Μανάδες που περίμεναν να γυρίσουν στα παιδιά τους και δεν γύρισαν ποτέ... Σε μια κοινωνία που μιλά για "ανάπτυξη" και πρόοδο, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να πληρώνουν με τη ζωή τους. Και πίσω από τους αριθμούς μένουν παιδιά χωρίς γονείς, οικογένειες διαλυμένες, πόνος που δεν χωρά σε δελτία ειδήσεων. Εκφράζουμε τα βαθιά συλλυπητήρια μας σε όλους τους οικείους των θυμάτων.  Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ